fbpx
Diabetes reizen

Op het moment dat ik dit typ is het vrijdagavond. Ik zit op de bank, maar niet helemaal lekker. Ik heb onverwachts een avondje voor mezelf en wilde een leuke blog schrijven over mijn leven met diabetes. Maar ergens in mijn achterhoofd knaagt het. En niet alleen in mijn achterhoofd want vijf minuten later zit ik op tijgernootjes te knagen. Uiteraard is dat geen wereldramp. Maar er gaat iets aan vooraf.

Diabetes ups & downs

Van de week had ik via Whatsapp een gesprek met Irene over onze diabetes ups & downs. Soms zijn het meer ups en af en toe ook weer meer downs. En heel vaak is het ook gewoon lekker in balans. Ik vertelde haar die week dat mijn voeding helemaal op orde is en dat dat lekker gaat maar dat ik weinig energie heb om het sporten goed en gericht op te pakken. En dat merk ik aan mijn bloedsuikers want ik heb meer insuline nodig voor dezelfde hoeveelheid koolhydraten. Ook dit is geen wereldramp maar ik baal er een beetje van.

Dit soort dia-dipjes delen we met elkaar. Maar Irene is ook iemand die mij even op mijn plek kan zetten. Want toen ik haar vertelde dat ik op mijn onverwachte vrije avond zou gaan bloggen was het eerste wat zij mij vervolgens appte: “Dus jij gaat bloggen op je vrije avond als je ook zou kunnen sporten?’

Dat zette mij aan het denken. Want ergens heeft ze natuurlijk wel een punt. Maar alsnog had ik geen zin en dus zat ik na mijn avondeten lekker met de laptop en de eerder genoemde tijgernootjes op de bank. Maar toch. Ik zat niet lekker. Ik heb al heel de week niet gesport. Niet hard gelopen, ik ben niet naar de sportschool geweest…niks noppes nada. Er begon zich een innerlijk gevecht af te spelen in mijn hoofd. Een gevecht wat maar niet ophield. Ergens wist ik wel dat het beter voor me is als ik ging sporten. De woorden van Irene dreunde nog lang na en ieder nootje wat ik opknaagde voelde zo verkeerd. En opeens was ik er klaar mee. Ik gaf mezelf een schop onder mijn kont, kleedde me om en stapte in mijn auto. Op naar de sportschool. Ik trainde mijzelf twee uur lang helemaal in het zweet en zit nu moe maar voldaan achter de laptop. En ik typ met een gigantische glimlach deze blog. Als diabeet heb je, althans ikzelf, gewoon af en toe iemand nodig die je zegt hoe het zit. Die weet hoe je je voelt en zich kan inleven in je situatie. Zonder dat we zielig zijn. Zonder dat we zielig doen.

We weten dat als we niet goed voor onszelf zorgen dat dit later consequenties kan gaan hebben.

Wie ben ik?

Mijn naam is Bea, ik ben 33 jaar, ik houd van reizen (zie ook www.waarisbea.nl) en sinds 2001 heb ik type 1 diabetes. Ik spuit vier keer per dag. En ik heb een flink lange diabetes-dip gekend waar ik op een later moment vast heel uitgebreid op terugkom. Nu ben ik alweer wat jaartjes ‘dia-positief’. Dat houdt in dat:

Ja ik heb diabetes.
Ja dat is lang niet altijd leuk.
Ja diabetes heeft nooit vakantie.
Ja er bestaat een kans dat er nare complicaties voorbij komen in de toekomst.
Ja ik zit in restaurants met mijn diabetes accesoires aan tafel.
Ja het is soms irritant om bij onbekende mensen aan te moeten geven dat je even moet ‘spuiten’.

Maar ja.

Bea Pors

Diabetes hoort bij mij

Veel anders kan ik er niet van maken. Diabetes hoort bij mij. En ik ben de enige die goed voor mezelf kan zorgen. En dat probeer ik te doen. Met hier en daar wat peptalks van mijn vriend, mijn familie en vriendinnen. En niet in de laatste plaats dus van Irene. (uiteraard ook met begeleiding vanuit het ziekenhuis.

Maar ik ben hier en ik ben er nu. Ik houd van reizen naar onbekende landen op een avontuurlijke manier. Ik houd van lowcarb eten. Ik houd van uit eten gaan. Ik houd van wijntjes drinken. En in het kader van ‘de tijd van het jaar’: ik houd van chocolade kruidnoten. En die liefde deel ik allemaal met mijn diabetes

En alles wat ik nu kan doen is goed voor mezelf zorgen en maximaal genieten. Samen met mijn diabetes en het lichaam waarmee ik hoop heel oud te worden.

Long story short: Ik wil graag via Fit With Diabetes een bijdrage leveren om de wereld wat ‘dia-positiever’ te maken. Ik heb mijzelf zó verschrikkelijk eenzaam gevoeld in mijn worsteling en acceptatie met mijn diabetes. Het maakte mij onzeker. Over alles. Nu ik dit, met behulp van oa coaching van Fit with Diabetes Coaching, heb overwonnen, wil ik graag mede-diabeten inspireren en van mede-diabeten leren. Op een positieve manier! Op een dia-positieve manier!

Dutch Dutch English English