fbpx

Brieven aan m’n diabestie: Lieve Bea,

Lieve Bea,

Het is lang geleden dat ik een ‘penvriendin’ heb gehad. Of moet ik zeggen ‘blogvriendin’? Hoe bijzonder is het eigenlijk dat onze vriendschap is ontstaan vanuit de personal coaching. Een waardevolle vriendschap waarin lief en leed wordt gedeeld. Met name onze frustratie rondom koolhydraten. En mijn geliefde #dikkevriendinnen.

Twee weken geleden was ik met de liefste een weekendje weg. Ik had eerst een etentje met Anne en Leonneke, die de recepten verzorgen voor de website, en daarna dook ik nog even met hem de stad in voor een drankje. Na zijn rit van 1,5 uur had hij zin om samen met mij een drankje te doen. Ik had er ook zin in maar mocht eerst een hypo wegwerken en was daarna, mede door het te leuke etentje met de receptmeiden, he-le-maal gebroken. Zó moe heb ik me in tijden niet gevoeld. En hoe erg ik me ook probeerde te vermannen, er was geen ontkomen aan: ik wilde slapen.

Heb jij dat ook wel eens dat je ergens zo naar kan uitkijken maar dat een vermoeidheid, of dat het nu door de diabetes komt of niet, roet in het eten gooit? De liefste was ontzettend begripvol maar vond het ook jammer. Snap ik wel.

De rest van het weekend was heel leuk. Zondag hebben we 7km gewandeld. Pomp ging op 0%, ik had een megagroot ontbijt gegeten en daarvoor iets minder insuline afgegeven en tijdens het wandelen nog een plak ontbijtkoek gegeten. Wist je trouwens dat er in 1 plak ontbijtkoek 20gr koolhydraten zitten? In een Snelle Jelle zijn het er 32! Dat is meer dan een maaltijd van bloemkoolrijst met sajoerboontjes. Ik bedoel maar.
Ik eindigde overigens met een bloedsuiker van 11 mmol/l. Ik vond het stiekem wel even prima zo na het wandelen.

Weet je wat ook fijn is? Het lijkt erop alsof ik m’n flow qua voeding weer gevonden heb. Ik werd dat snoepen gewoon zó zat. Ik kan mijn flow nu combineren met genieten waardoor er dagen zijn dat ik iets meer eet maar ook dat er dagen zijn dat ik lekker beweeg en op mijn voeding let. Of ik gewicht ben verloren durf ik niet te zeggen maar m’n omvang voelt iets afgenomen. Maar dat kan ook gewoon inbeelden zijn.
Ik maak weer werk van voldoende beweging en probeer hypo’s weer te beperken tot enkel dextro’s. Ik merk ook dat ik daar nu weer wat meer van heb. Nee dat is niet heel prettig maar het is wel een goed teken want dat betekent dat die insuline naar beneden kan! Het voelt fijn om me iets sterker te voelen.
Hoe gaat het bij jou qua voeding, beweging en jouw diabetes?

Bea, het is hier nu tijd voor de lunch en mijn bloedsuiker is 9.3 mmol/l. Op mijn werk gaan we voor luxe broodjes. Ik heb een grote met zalm uit gekozen. Dan zit ik de rest van de dag wel vol. En anders heb ik worteltjes bij me als snack. Yum!

Liefs, Irene

1 Comment

  • Posted 29 november 2018
    by Laura

    Een keer heb ik me ook zo moe gevoeld na een hypo. We waren in New York en ik viel uitgeteld op bed terwijl we eigen naar een rooftopbar zouden gaan. Ik vind het nog steeds heel erg dat we dat niet hebben kunnen doen.

Leave a comment

Dutch Dutch English English